sinusundang pag-ibig

wala lang… “the hell week” in english…

yun. grabe yung week na ito… pero yung maganda… syempre… ang saya nun!

pasado ako sa bio long test… and first time ko lang yun…
eventually, effective yung suggestion sa akin ni ma’am docto… kaya yun! medyo nag-eexcel na ako sa bio…

yun. kung mapapansin nyo… [wala atang tag dun sa previous post ko... medyo nagmamadali ako nun eh... kung tutuusin... nakalagay naman dun kung ilang minuto na lang natitira...]

yun yung isa pang hell week… karugtong lang nya itong week na ito… yung bago mag-perio.

perio!!! [what the....!!!] nangangalahati na ako sa “the kitchen god’s wife”… sa tingin ko… hindi ko matatapos yun… kasi nangangalahati pa lang ako sa 1st chapter ng book na nabanggit…

ang haba pala ng chapter na yun!!! pero… expected ko na hindi ko siya matatapos… pero gagawin ko ang lahat ng makakaya ko para matapos yung book… on time…

anyway… 130 na friends ko sa friendster… and gusto ko pang paramihin… pero… yun nga… parang kinakailangan ko muna silang kilalanin bago ko sila kaibiganin… pero… kahit siguro away-bati kami ng mga magiging friends ko ay ok lang… [paligsahan kaya kami ng kuya ko...]

and imagine! paligsahan din kami ng layouts! yung site mismo… pagandahan kami… pero ang daya nya… wala siyang kaeffort-effort… gaya-gaya ng layout… yung kukuha ng layout sa ibang tao at kokopyahin at babaguhin yung mga pictures… yun lang…

eh ako? simple lang layout ko… [for more info... visit nyo lang tong friendster ko...

ang saya palang mabuhay... kahit may lungkot... kahit hindi mo makaya...

lumusong ako sa ulan... nagkandaligaw-ligaw dahil dun sa taong pinayungan ko at sa drayber ng tricycle na malabo ang screen ng tricycle nya dahil sa malakas yung ulan... nagkaligaw-ligaw ako... pero... nagkaroon ako ng isang clue para makabalik sa pinanggalingan: hindi paikut-ikot yung tricycle... halos dalawa lang yung direksyon niya; ang paabante sa "north" at pakanan... kaliwa't kanan siya... at hindi siya paikut-ikot... kaya dun ako nakabalik...

baha pa naman... kaya hindi masaya yun... basa na rin yung bag ko, yung apache case ko at yung sapatos ko... syempre damay dun yung medyas ko na sobrang basa...

grabe... tapos inaantok pa ako nung time na yun kaya napadpad ako sa commonwealth elementary school sa harapan... sa halip na sa ever...

pero nangyari na ang nangyari... hindi na magbabago yun...

yun. ang lungkot.

p.s.[grabe... parang inaantok na ako [??? bakit parang ???] pero ok lang… nakabalik naman ako sa bahay eh… [buti nga...] whew.]

hehe… yun na muna.. for this day…

babye!!!

weeeeeeeeeeeeeeeeee~ [sabi ni someone sa friendster nung pinapagawa ko siya ng tula...]