at ngayon..

and i am happy.
na ngayon. walang sakit na nararamdaman.

at sya.. nagsisi sya sa ginawa nya..

at ako.. masayang masaya na sa nangyayari ngayon. may inspirasyon.. masaya.. basta.. hindi ko maipaliwanag kung gaano ako kasaya ngayon..

and i’m having a crush to someone..
at masaya ako..

and she’s my groupmate in english. though nag-uusap kami.. feeling ko di pa kami ganung close. malayo pa ako.

at malalaman ko rin yun.. balang araw.

at may nagtatag ng penta friends.. kasama ako dun.. at sya rin. hindi ko alam kung pano nila nalamang gusto ko yung babae na yun..

pero di ko sila sinabihan. pilit tinatabi ako sa babaeng yun..

at tinatabi rin nila sa akin.

at marami pa akong gagawin. kelangang makapasa at makapagtapos ako sa pisay..

hanggang dito na lang muna.. ngatngat.

hanggang ngayon..

kainis.. araw-araw na lang ganito..
nasasaktan ako lagi..
kahit pilit syang limutin e di ko magawa..
kainis.. bakit pa kasi kelangang mangyari ito..
but.. anyways..

bakit kasi ganito..
kala ko ba kelangan lang nya ng oras..
bakit pati ang oras na binigay ko sa kanya eh mauubos na lang..
kainis.. haha.. grabe..
kanina sumakit yung puso ko..
sakit.. natumba kaya ako sa bathroom kanina..

pero.. mahal ko talaga sya eh.
medyo na-disappoint lang ako..
kasi bigla na lang nya ako ipinagpalit sa isang tao..
kaibigan pa nya..
sabi nya.. niloko raw sya nun..
pero hindi ko sya sinasabihang..
bumalik sya sa akin..

well..
alam ko naman ang isasagot nya e..
[i hope mali yung iniisip ko..]
hayz.. sana nawala na lang ako..

naalala ko tuloy.. yung pauwi na ako..
nalaglag ako sa tricycle..
sakit ng paa ko..
buti nga sprain lang e..
pero actually pakiramdam ko may tissue na napunit..
kaya kukurungkung ang lakad ko..
tapos masakit pa binti ko sa kabila..
pero kaya pa namang lumakad.. [at least..]

somewhat may naalala ako..
na yung mga pinost ko raw rito..
natatawa raw sila..

e anu ngayon..?
edi matawa sila..
di ko naman sinabing damayan nila ako e..
mas maganda siguro kung naiintindihan nila ako..

oh well.. tapos na yun e..
naalala ko lang..
baka kasi mabasa nila ulit ito..

anyways..
till here na lang..

nangyari lang yun nung friday..
kaya sariwa pa yung sakit hanggang ngayon..

p.s.[
pupunta ulit ako dun sa bulacan..
hayz..
kelangan e..
pero..
sana..
makita nya ako..
or makausap..
inaabangan ko lang ang sagot nya..
takang-taka rin ako..
kung bakit hndi na sya nag-ool..
ayokong manghinala..
pero..
sana mali yung hinala ko..
na may bago syang ym..
or may bago yang fs..

oh well..
sana mali yun..
gege.. happy month sa inyo..
embarrassing month sa akin..
]

her promise..

pr0mise k0h seO toH db?
picked sm1 olredii.
but im sure he wasnt
deserving.
i kn0w.
maybe i just need more time,.
to pick.
aun

grabe,, it hurts..
pero kelangan maging matibay..
maghihintay ako sa kanya kahit wala nang pag-asa..
maghihintay ako.. hanggang mapagod ako..
hanggang di ko na kaya..
hanggang atakihin ako sa puso..
lumala ang sakit.. hanggang mamatay..

masaya na ako ngayon.. para sa kanya..

nang saktan nya ako nang sobra-sobra..

kinatatakot kong event..

eto na yung pinakaaabangan kong event..
kung sino sa aming dalawa ni allain yung pipiliin ni mayen,..
and now..

she picked allain.. i think..
basta she have picked already and hindi ako yun..
grabe it hurt so much..

bakit pa kasi dapat mangyari ito..
ayokong ma-fall sya dun sa bago nya..
pero.. kahit sabihin ko mang di ko na kaya..
ayokong sabihin..

mahal na mahal ko talaga sya..
kahit na ba ilang beses pa nya akong saktan..
gusto ko man syang pigilan..
wala na akong magagawa..
kundi pagbigyan sya sa kasiyahan nya..

sana nabulag na lang ako..
mas masaya na ako dun..
kesa makita ang mga pagkakamali nya..
at nga masasakit na pangyayari..

nakakapagpigil pa ako ng damdamin..
pero di rin magtatagal..
bibigay rin ako..
pero.. kelangan kong mabuhay nang wala sya..

ako rin naman ang gumagawa ng future ko..
kaya kelangan kong ayusin buhay ko..
sana maging masaya sya sa bago nya..
para masaya sya.. at iwanan nya akong..
luhaan at sugatan..

may nais man akong ialay na kanta para sa kanya..
wala man lang ako maialay..
isa pa.. di ko muna sya kakausapin..
mawawala ako sa buhay nya for sure..
dahil.. ewan ko lang.. kung gusto nya yun..

she never said she love me still..
but instead she picked up another..
that made my heart beats so hard..
so hard as the patient hurries up before death..

sana di sya magsisi sa dulo..
alam kong gagawin nya akong panakip-butas..
once na mawala sila ng bago nya..
pero tanggap ko na yun..
alam ko ang mga mangyayari..
kahit di ako sigurado..

di muna ako magpapakita sa kanya..
pero tatandaan lang lagi nyang siya lang ang mahal ko..
sobra-sobra pa sa buhay ko..
halos wala na akong pakialam sa buhay ko..

ngayon.. eto ang balak..
anong mararamdaman nya kung magpakasakit ako..
mabasa sa ulan.. magkasakit..
di na muling makadalaw sa kanila..
at hindi na muling magpakita sa kanya..

pero di lang nya alam..
dadalaw ako sa kanila..
hanggang gabi ako..
balang araw..

tignan natin ang mangyayari..

hindi ko masabi kung gaganti ako..
pero sa katunayan ay hindi ako gaganti..

siguro nga gumaganti sya sa akin..
dahil..

yun ang nakikita ko.

rush hour sa library..

putik.. haha..

naalala ko lang yung blog ko na ito..

mmm wala lang.. rush hour kasi..

pero kahapon… nakita ko kasi yung mga previous posts ko…
grabe sumakit heart ko..
tapos yung pumunta pa ako sa friendster ni mayen ko..
nakasulat dun..

basta..
yung sinabi ng kristel ewan na yun..
na mahal din nya ako..
at maghihintay sya,.

di ko alam kung bakit nya sinabi yun..
pero ang alam ko lang..
na mahal nya ako..
pero wala akong paki sa kanya..

mahal ko si mayen ko..
wala nang iba..
nasasaktan ako pag nasasaktan sya..
nakakainis..
pero..

kaya ko to..
ngayon..
wala na sa mga contacts ko yung kristel na yun..
lokong yun..
di ako lubayan..

ge bye bye hehe..
research mode nyahaha..